Als men de vroegste melding op een ZLU-vlucht heeft dan is dat meestal goed voor een absolute kopprijs in het nationale concours. Op Tarbes en Bordeaux jaarlingen was dat dit jaar goed voor de 1^e prijs nationaal. Op Pau en Barcelona voor de 2^e nationaal en op Marseille voor de 3^e nationaal. Op Narbonne klokte Albert Frische op zondagavond om 19.05 uur de vroegste duif van Nederland. Op een afstand van 904 km kwam zijn NL07-1015095 tot een snelheid van 1263 m.p.m. en in de voorvlucht van Zuid-Limburg werden geen vroegere duiven gedraaid. Toen André Paulssen hem terugbelde met de mededeling dat hij de vroegste nationale melding had begreep Albert Frische een vroege duif te hebben maar ook dat hij zich nationaal niet te snel rijk moest rekenen. Van tevoren had hij al gezien dat de wind voor de oostkant niet gunstig was. In grote delen van Frankrijk waaide die uit zuidoostelijke richting zodat de kustlijn het meest gunstig leek te liggen. Toen er geen vroege meldingen met hogere snelheden vanuit de voorvlucht in Duitsland kwamen dacht Albert al dat Limburg nationaal niet makkelijk voor de hoogste eer kon gaan. De vroegste meldingen vanuit Frankrijk en België kwamen van de westkant maar in Nederland dus vanuit Limburg. Nu hebben de liefhebbers in Zuid-Limburg de kortste vliegafstanden daar Narbonne vrij oostelijk is gelegen. Maar al snel na de eerste meldingen vanuit Limburg werden de eerste duiven langs de kust en meer westelijk van Limburg gemeld. Eerst zat in Arnemuiden de snelste duif, daarna in Klaaswaal en weer wat later in Heesch. En tenslotte viel de snelste duif in Katwijk aan de Rijn bij Hans Knetsch en dat op een afstand van 1012 km. En dat is toch zo’n 108 km verder dan de afstand voor Holtum. In Limburg bleek de Narbonnevlieger van Albert Frisch echter wel de snelste van het hele pak. En het provinciale concours van de Fondclub Midden-Limburg tegen 653 duiven is glansrijk door de blauwe weduwnaar van Albert Frische gewonnen.

Op Narbonne werden vijf weduwnaars gekorfd en om 19.47 en 20.08 uur had Albert nog twee knappe tijdduiven. En de tweede duif is een volle broer van de winnaar. De winnende ‘095’ is een latere jong van 2007 en hij heeft dit jaar aan de grote fond mogen proeven. Voor Narbonne werd hij al op Limoges, Bergerac en Cahors gespeeld. Op Limoges was de ‘095’ de eerste duif in Holtum en hij scoorde de 133^e prijs tegen 2814 provinciale duiven. Op de ‘eigen’ ochtendlossingen van de afdeling Limburg en wel Bergerac en Cahors miste de ‘095’ echter. Op Narbonne bewees hij echter weldegelijk uit het beste fondhout te zijn gesneden. En hij is in de hand ook een prachtige duif met kijkers die iets uitstralen. Donkerrode ogen met een kleinere pupil. Zoals gezegd was een oudere broer en wel de NL05-1731851 de tweede duif in Holtum en deze vale klepper vloog daarmee zijn derde grote-fondprijs dit jaar. Het begon al vroeg op Mont de Marsan met de 25^e provinciaal tegen 2790 duiven (146^e nationaal tegen 10.212 duiven). Daarna vloog hij de 117^e nat. Tarbes tegen 3607 duiven en op Narbonne zal hij ongeveer de 220^e nationaal gaan vliegen. Een echte topper dus! Tussendoor korfde Albert Frische hem ook nog op St. Vincent waarvan hij miste. De nestbroer van de ‘51’ vloog in 2007 de 14^e nat. Irun en op dezelfde dag als Narbonne vloog een volle zus van de broers de 80^e prov. Tarbes tegen 2953 duiven en dat is een jarige duivin die op nest is gespeeld. We mogen dus stellen dat hun ouders kweekpotentie hebben. Hun moeder is een duivin van 2003 en haar nestmaat won in 2004 het provinciale concours vanuit Cahors tegen 3803 duiven. Zelf won ze 14 dagen later dat jaar de 117^e Montauban provinciaal tegen 6325 duiven en ook als jaarling dus. Ze stammen uit een duivin van Hein Eussen (’s Gravenvoeren) en een doffer die werd gekweekt uit duiven van Cees Spierenburg (Brielle) en H. Hermans (Born). De vader van de ‘095’ is een doffer van 2002 die als vader een doffer van Jos Mees uit het Belgische Kapellen heeft. Langs moederskant heeft de doffer soort in zich van A. van Haaren (Heesch), J. Slabbers (Swalmen) en H. Hermans (Born). Met zussen van deze doffer van 2002 heeft Albert Frische succesvol op Barcelona gevlogen.

De eerste aankomst van Narbonne in Holtum heeft de familie Corstjens uit Thorn trouwens gemist. Vader Jan, zoon Rob en kleinzoon Sander kwamen juist te laat aan en Jan Corstjens is al jaren goed bevriend met Albert en als ze zelf geen duiven mee hebben op een ZLU-vlucht dan komen ze geregeld in Holtum letten. Dezelfde dag had de familie Corstjens zelf trouwens een hele knappe uitslag op Tarbes met een kopduif en 7 van de 8 in de prijzen.
De 61-jarige Albert woont met echtgenote Annie op de voormalige ouderlijke hoeve en ooit was het de bedoeling dat hij de boerderij van zijn vader Charles die zelf ook een fervent duivenmelker was, zou overnemen. Achter de hoeve zijn zo’n 40 jaar terug huizen gebouwd. Op zijn erf heeft de goedlachse Albert volop ruimte voor de duivensport. Op de zolders van de voormalige stallen huizen (deels) de duiven. Er wordt grotendeels met weduwnaars gespeeld en met het nestploegje gaat Albert stoppen omdat het rendement daarvan te laag is. Hij begon met zo’n 16 ‘oude’ weduwnaars en een flinke ploeg doffers van 2007 en 2008 waaronder dus de Narbonnewinnaar. De kweekduiven zit per koppel in een aparte ruimte en dat zowel op zolder als in tuinverblijven. De goedlachse en heel opgewekte Albert Frische speelt (bijna) alle vluchten van de grote fond. Hij heeft alleen niet aan Pau deelgenomen en afsluitend laat hij ook Perpignan schieten. Hij is lid van de p.v. de Vrijheid in Born maar voor alle fondvluchten gaat hij korven bij de p.v. de Liefde in Echt. Albert is altijd vol passie voor de duivensport geweest en met graagte doet hij het duivenwerk op zijn erf. Stilzitten kan hij niet en in het seizoen is hij tot ’s avonds laat met zijn duiven of ander zaken die op het erf gedaan moeten worden bezig.

Hij kijkt uit naar het moment dat hij met pensioen kan gaan en hij meer tijd voor zijn duiven krijgt. En eind 2010 zal hij vervroegd met pensioen gaan. Albert is werkzaam bij de gemeente Sittard-Geleen en daartoe behoort ook de voormalige gemeente Bron waarvoor hij lang werkzaam is geweest. Als gemeente-ambtenaar heeft Albert al in verschillende functie gewerkt en zijn huidige standplaats is het stadhuis in Sittard. Het kleine dorp Holtum ligt tegen de autosnelweg A2 ‘aangeplakt’ en de grote schuur van de familie Frische kan met vanaf die weg zien liggen. De markante spits van de St. Martinuskerk in Holtum steekt hoog boven alles uit en is mooi herkenningspunt. Albert vertelde een flinke opruiming onder zijn duiven te gaan houden. Duiven die niet presteren en niet kweken zullen moeten verdwijnen en vooral uit de lijn van de Cahors- en Narbonnewinnaar zal meer gekweekt gaan worden om een knappe ploeg klaar te hebben zitten als hij met pensioen gaat. Met de gezondheid van echtgenote Annie is het de laatste jaren steeds minder goed gegaan. Door de hernia heeft ze constant pijn en kan ze steeds moeilijker lopen. Op de foto zien we haar met de vale ‘51’ in de hand die dit jaar prijs van Mont de Marsan, Tarbes en Narbonne vloog terwijl Albert de provinciale Narbonnewinnaar in de hand heeft.  

Ad van Gils